Πραγματοποιήθηκε εθελοντική αιμοδοσία τον Αύγουστο στον Αη-Στράτη. Ο στόχος ήταν η ίδρυση τράπεζας αίματος για τους κατοίκους του νησιού ώστε όποιος βρεθεί στην ανάγκη για μετάγγιση να μπορεί άμεσα να προμηθευτεί το απαραίτητο αίμα.
Η προσφορά υπήρξε εντυπωσιακή. Kάτοικοι και επισκέπτες πρόσφεραν αίμα, πρόσφεραν ζωή. Πάνω από 50 άτομα που όπως μας είπαν οι γιατροί του Nοσοκομείου Γεννηματά που ήρθαν γι’ αυτό τον σκοπό, κατάταξαν το νησί μας πρώτο σε αριθμό αιμοδοτών σε 15 τέτοιες αιμοδοσίες που πραγματοποιήθηκαν σε νησιά.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι ο Πρόεδρος του Συλλόγου μας Γιώργος Νικολέττος προσωπικώς έδρασε για να πεισθεί το νοσοκομείο να στείλει την κινητή του μονάδα αιμοδοσίας στο νησί, ενέργεια που απαιτεί πολύ μεγάλο οικονομικό κόστος από το νοσοκομείο. Τον ευχαριστούμε όλοι ιδιαιτέρως για την επιτυχημένη αυτή κοινωνι-κή προσφορά.
ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ
Η επόμενη μέρα: Τι κάνει όποιος Αγιοστρατίτης χρειαστεί επειγόντως αίμα για μετάγγιση;
Η διαδικασία που προβλέπει το νοσοκομείο είναι η ίδια για όλους τους συλλόγους που έχουν δώσει ομαδικά αίμα. Όποιος χρειαστεί αίμα (αχρείαστο νάναι!!) τηλεφωνεί αμέσως στον Πρόεδρο του Συλλόγου Γεώργιο Νικολέττο και εκείνος παίρνει το νοσοκομείο, επιβεβαιώνει ότι αυτός που χρειάζεται το αίμα είναι αγιοστρατίτης και δίνεται η εντολή από το νοσοκομείο.
Τηλ. 6974707570, τηλ. οικίας: 210 9316644.
Γ.Σ.
Tuesday, 6 January 2009
Πετρέλαιο στον Αη-Στράτη
Από την εποχή της Αρχαιότητας, του Βυζαντίου και της Τουρκοκρατίας το νησί μας έχει μεγάλη ιστορία και βέβαια πολλά βάσανα. Όμως η νέα χιλιετία μπήκε αισιόδοξα για τη μεταστροφή της πολύπαθης ιστορικής πορείας του νησιού μας. Γίνεται προσπάθεια να γνωρίσει ημέρες ανάπτυξης και οι κάτοικοι του ευημερία παρά τη μεγάλη οικονομική κρίση που δι-έρχεται, όχι μόνο η χώρα μας αλλά και το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα.
Η “άγονη γραμμή”, φαίνεται δεν είναι τόσο άγονη , ούτε και το νησί μας είναι πλέον “τόπος εξορίας”.
Χαρακτηριστικό είναι το ρεπορτάζ του Χριστοδουλάκη στο “ΒΗΜΑ”, το Σεπτέμβρη του 2008 που αναφέρει μεταξύ άλλων ότι:
“Η μητρική Shell ενδιαφέρεται για κοιτάσματα του Βορείου Αιγαίου και σύμφωνα με πληροφορίες παρουσίασε τον Σεπτέμβριο του 2005, σε υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη, δορυφορικούς χάρτες που καταδεικνύουν ότι σε αρκετά μέρη της Δυτικής και τη Βόρειας Ελλάδας υπάρχουν σημαντικά εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα πετρελαίου. Ως πλέον ελπιδοφόρος περιοχή θεωρείται αυτή στο Βόρειο Αιγαίο, στην οποία εντοπίζονται και τα ελληνοτουρκικά προβλήματα με την υφαλοκρηπίδα” .
Στη συνέχεια ο έγκριτος οικονομικός αναλυτής και αρθογράφος του “Βήματος” γράφει ότι “σύμφωνα πάντοτε με ανεπίσημες εκτιμήσεις, στο Βόρειο Αιγαίο υπάρχουν αποθέματα αποτελούμενα από τουλάχιστον 2,5 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου, που καλύπτουν, εφόσον αντληθούν, τις πετρελαϊκές ανάγκες της χώρας για 25 χρόνια, αφού η Ελλάδα καταναλώνει 100 εκατομμύρια βαρέλια αργού το χρόνο, σε κατεργασμένα προϊόντα. Το πραγματικό φιλέτο εντοπίζεται μεταξύ Αγίου Όρους, Λήμνου, Ίμβρου και Αγίου Ευστρατίου” λένε Άγγλοι και Ολλανδοί ειδικοί.
Λίγο ως πολύ, οι Αγιοστρατίτες γνωρίζουμε τις ιστορίες με την πίσσα στο νησί και τη μεγάλη “λαδιά” που εμφανίζεται στη θάλασσα όταν είναι μπουνάτσα, στην περιοχή “Πίσσα” και άλλες παρόμοιες ιστορίες που όπως φαίνεται δεν είναι καθόλου μύθος!
Από τα παραπάνω, διαφαίνεται και η στάση του στρατιωτικό-βιομηχανικού συμπλέγματος του τουρκικού κατεστημένου, που καθορίζει και την εξωτερική πολιτική της γειτονικής χώρας, με το να εν-τάσσει στην πολιτική των “γκρίζων ζωνών” τις συγκεκριμένες περιοχές του Αιγαίου, που συμπίπτουν με τη γνώση ύπαρξης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων.
Η ελληνική πλευρά, ιδιαίτερα μετά το 1999, προσπαθεί μια ειρηνική ελληνο-τουρκική προσέγγιση. Η στρατηγική επιλογή όμως της γείτονος είναι η δημιουργία αναχωμάτων στην εξεύρεση μιας βιώσιμης λύσης για τα μερίσματα που ανήκουν σε κάθε χώρα. Η επιλογή της γείτονος είναι σε αντίθετη κατεύθυνση με τη λογική της Μ. Βρεττανίας τη δεκαετία του 1970, που υποστήριζε ειρηνικό δια-κανονισμό για τα πετρέλαια της Βόρειας Θάλασσας με τη Δανία, Ολλανδία, Σου-ηδία, κτλ.
Μέχρις όμως να ξεκινήσουν όλα αυτά τα μεγαλεπίβολα σχέδια η Ελληνική Πολιτεία πρέπει να ενισχύσει με κάθε τρόπο την ανάπτυξη του νησιού μας, και ιδιαίτερα τα νέα παιδιά, έτσι ώστε να γίνει ελκυστικός ο Αη-Στράτης για να παραμείνει κάποιος μόνιμα και να κάνει οικογένεια, δίνοντας στο νησί πραγματική ανά-σα ζωής. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η φθίνουσα πληθυσμιακή κατάσταση, σαν συνέπεια πολλών αρνητικών παραγόντων.
Μόνο με συντονισμένο στρατηγικό σχεδιασμό ανάπτυξης, στη βάση ενός ανθρωποκεντρικού χαρακτήρα με κοινωνική μέριμνα (ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, προληπτική και διαγνωστική ιατρική) και με “πράσινη” περιβαλλοντική ευαισθησία που αποτελεί και το μεγάλο κεφάλαιο του νησιού μας αλλά και της οικονομικής τουριστικής δραστηριότητας καθώς και με την προβολή του, θα μπει το νησί μας σε καλύτερο δρόμο.
Αντώνης Κουγιαγκάς
Η “άγονη γραμμή”, φαίνεται δεν είναι τόσο άγονη , ούτε και το νησί μας είναι πλέον “τόπος εξορίας”.
Χαρακτηριστικό είναι το ρεπορτάζ του Χριστοδουλάκη στο “ΒΗΜΑ”, το Σεπτέμβρη του 2008 που αναφέρει μεταξύ άλλων ότι:
“Η μητρική Shell ενδιαφέρεται για κοιτάσματα του Βορείου Αιγαίου και σύμφωνα με πληροφορίες παρουσίασε τον Σεπτέμβριο του 2005, σε υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη, δορυφορικούς χάρτες που καταδεικνύουν ότι σε αρκετά μέρη της Δυτικής και τη Βόρειας Ελλάδας υπάρχουν σημαντικά εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα πετρελαίου. Ως πλέον ελπιδοφόρος περιοχή θεωρείται αυτή στο Βόρειο Αιγαίο, στην οποία εντοπίζονται και τα ελληνοτουρκικά προβλήματα με την υφαλοκρηπίδα” .
Στη συνέχεια ο έγκριτος οικονομικός αναλυτής και αρθογράφος του “Βήματος” γράφει ότι “σύμφωνα πάντοτε με ανεπίσημες εκτιμήσεις, στο Βόρειο Αιγαίο υπάρχουν αποθέματα αποτελούμενα από τουλάχιστον 2,5 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου, που καλύπτουν, εφόσον αντληθούν, τις πετρελαϊκές ανάγκες της χώρας για 25 χρόνια, αφού η Ελλάδα καταναλώνει 100 εκατομμύρια βαρέλια αργού το χρόνο, σε κατεργασμένα προϊόντα. Το πραγματικό φιλέτο εντοπίζεται μεταξύ Αγίου Όρους, Λήμνου, Ίμβρου και Αγίου Ευστρατίου” λένε Άγγλοι και Ολλανδοί ειδικοί.
Λίγο ως πολύ, οι Αγιοστρατίτες γνωρίζουμε τις ιστορίες με την πίσσα στο νησί και τη μεγάλη “λαδιά” που εμφανίζεται στη θάλασσα όταν είναι μπουνάτσα, στην περιοχή “Πίσσα” και άλλες παρόμοιες ιστορίες που όπως φαίνεται δεν είναι καθόλου μύθος!
Από τα παραπάνω, διαφαίνεται και η στάση του στρατιωτικό-βιομηχανικού συμπλέγματος του τουρκικού κατεστημένου, που καθορίζει και την εξωτερική πολιτική της γειτονικής χώρας, με το να εν-τάσσει στην πολιτική των “γκρίζων ζωνών” τις συγκεκριμένες περιοχές του Αιγαίου, που συμπίπτουν με τη γνώση ύπαρξης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων.
Η ελληνική πλευρά, ιδιαίτερα μετά το 1999, προσπαθεί μια ειρηνική ελληνο-τουρκική προσέγγιση. Η στρατηγική επιλογή όμως της γείτονος είναι η δημιουργία αναχωμάτων στην εξεύρεση μιας βιώσιμης λύσης για τα μερίσματα που ανήκουν σε κάθε χώρα. Η επιλογή της γείτονος είναι σε αντίθετη κατεύθυνση με τη λογική της Μ. Βρεττανίας τη δεκαετία του 1970, που υποστήριζε ειρηνικό δια-κανονισμό για τα πετρέλαια της Βόρειας Θάλασσας με τη Δανία, Ολλανδία, Σου-ηδία, κτλ.
Μέχρις όμως να ξεκινήσουν όλα αυτά τα μεγαλεπίβολα σχέδια η Ελληνική Πολιτεία πρέπει να ενισχύσει με κάθε τρόπο την ανάπτυξη του νησιού μας, και ιδιαίτερα τα νέα παιδιά, έτσι ώστε να γίνει ελκυστικός ο Αη-Στράτης για να παραμείνει κάποιος μόνιμα και να κάνει οικογένεια, δίνοντας στο νησί πραγματική ανά-σα ζωής. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η φθίνουσα πληθυσμιακή κατάσταση, σαν συνέπεια πολλών αρνητικών παραγόντων.
Μόνο με συντονισμένο στρατηγικό σχεδιασμό ανάπτυξης, στη βάση ενός ανθρωποκεντρικού χαρακτήρα με κοινωνική μέριμνα (ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, προληπτική και διαγνωστική ιατρική) και με “πράσινη” περιβαλλοντική ευαισθησία που αποτελεί και το μεγάλο κεφάλαιο του νησιού μας αλλά και της οικονομικής τουριστικής δραστηριότητας καθώς και με την προβολή του, θα μπει το νησί μας σε καλύτερο δρόμο.
Αντώνης Κουγιαγκάς
Ναός Αγίου Ευστρατίου
Αποκαλύφθηκε με τις ανασκαφές στο παλιό χωριό το πάτωμα και οι τοίχοι του ναού του Αγίου Ευστρατίου των Πέντε Μαρτύρων.
Ο Ναός ήταν κτισμένος πάνω σε αρχαίο ελληνικό ναό στην κορυφή του λόφου. Στο πάτωμα φαίνονται οι βά-σεις των αρχαίων κιόνων που είχαν ενσωματωθεί στο ναό καθώς και η ιερά Τράπεζα η οποία είχε κατασκευαστεί από δύο κορινθιακού ρυθμού κιονόκρανα του αρχαίου ναού και μία βάση κίονα. Στην είσοδο επίσης είχαν ενσωματωθεί αρχαία μέλη από λευκό μάρμαρο το οποίο είχε εισαχθεί από αλλού γιατί ο Αη-Στράτης δεν είχε μάρμαρο.
Στο δάπεδο μπροστά στην είσοδο υπάρχουν ακόμα τα ίχνη αρχαίας ψηφιδωτής διακόσμησης.
Ο Αη-Στράτης διαπιστώνουμε ακόμη μία φορά ότι έχει μία μακραίωνη ιστορία πολιτισμού.
Ο Ναός ήταν κτισμένος πάνω σε αρχαίο ελληνικό ναό στην κορυφή του λόφου. Στο πάτωμα φαίνονται οι βά-σεις των αρχαίων κιόνων που είχαν ενσωματωθεί στο ναό καθώς και η ιερά Τράπεζα η οποία είχε κατασκευαστεί από δύο κορινθιακού ρυθμού κιονόκρανα του αρχαίου ναού και μία βάση κίονα. Στην είσοδο επίσης είχαν ενσωματωθεί αρχαία μέλη από λευκό μάρμαρο το οποίο είχε εισαχθεί από αλλού γιατί ο Αη-Στράτης δεν είχε μάρμαρο.
Στο δάπεδο μπροστά στην είσοδο υπάρχουν ακόμα τα ίχνη αρχαίας ψηφιδωτής διακόσμησης.
Ο Αη-Στράτης διαπιστώνουμε ακόμη μία φορά ότι έχει μία μακραίωνη ιστορία πολιτισμού.
Εσπερινός στην Παναγιά
Με μεγάλη κατάνυξη έγινε ο εσπερινός την παραμονή της μεγάλης θρησκευτικής εορτής της Παναγίας το Δεκαπενταύγουστο. Η λειτουργία τελέστηκε έξω από το γραφικό πέτρινο εκκλησάκι της Μικρής Παναγιάς στο πλακόστρωτο προαύλιο.
Από νωρίς φτάσανε τα πρόσφορα μέσα σε στολισμένα με λευκά κεντήματα πανέρια και τοποθετήθηκαν στο κέντρο του προαυλίου. Κάθε πανέρι περιείχε πέντε πρόσφορα, πέντε κεριά και ένα μπουκάλι λάδι, Τάματα των οικογενειών στην Παναγιά, που κράτησαν ζωντανό και φέτος αυτό το παλαιό έθιμο.
Ο παπάς και οι ψάλτες έψελναν κάτω από τον ίσκιο της αιωνόβιας βελανιδιάς. Στο τέλος αφού ευλογήθηκαν τα πρόσφορα, μοιράστηκαν στον κόσμο.
Οι στιγμές που ζήσαμε όσοι ευτυχίσαμε να παρευρεθούμε ήταν μοναδικές και αυθεντικά ορθόδοξες.
Γ.Σ.
Από νωρίς φτάσανε τα πρόσφορα μέσα σε στολισμένα με λευκά κεντήματα πανέρια και τοποθετήθηκαν στο κέντρο του προαυλίου. Κάθε πανέρι περιείχε πέντε πρόσφορα, πέντε κεριά και ένα μπουκάλι λάδι, Τάματα των οικογενειών στην Παναγιά, που κράτησαν ζωντανό και φέτος αυτό το παλαιό έθιμο.
Ο παπάς και οι ψάλτες έψελναν κάτω από τον ίσκιο της αιωνόβιας βελανιδιάς. Στο τέλος αφού ευλογήθηκαν τα πρόσφορα, μοιράστηκαν στον κόσμο.
Οι στιγμές που ζήσαμε όσοι ευτυχίσαμε να παρευρεθούμε ήταν μοναδικές και αυθεντικά ορθόδοξες.
Γ.Σ.
Γούρνες
Οι γούρνες ήταν χαρακτηριστικό στοιχείο κάθε μπαξέ δίπλα στο πηγάδι.
Χρησιμοποιούνταν για να γεμίζουν νερό και μετά να το αδειάζουν σε αυλάκια ώστε με την πίεση να φτάνει μακριά και να ποτίζει.
Χρησιμοποιούνταν ακόμα για την μπουγάδα και για το πότισμα των ζώων και για κάθε τι που χρειαζόταν νερό. Ήταν σκαλισμένες στο χέρι σε μονοκόμματο ογκόλιθο σκληρής ντόπιας πέτρας από παλιούς μαστόρους. Δυστυχώς έχουν εξαφανιστεί οι περισσότερες γούρνες θυσία στο βωμό του πρόσκαιρου κέρδους και μάθαμε ότι στολίζουν βίλες στη Λήμνο!
Προστατέψτε όσες έχουν απομείνει. Είναι στοιχείο μοναδικό της ταυτότητας του τόπου.
Γ.Σ.
Χρησιμοποιούνταν για να γεμίζουν νερό και μετά να το αδειάζουν σε αυλάκια ώστε με την πίεση να φτάνει μακριά και να ποτίζει.
Χρησιμοποιούνταν ακόμα για την μπουγάδα και για το πότισμα των ζώων και για κάθε τι που χρειαζόταν νερό. Ήταν σκαλισμένες στο χέρι σε μονοκόμματο ογκόλιθο σκληρής ντόπιας πέτρας από παλιούς μαστόρους. Δυστυχώς έχουν εξαφανιστεί οι περισσότερες γούρνες θυσία στο βωμό του πρόσκαιρου κέρδους και μάθαμε ότι στολίζουν βίλες στη Λήμνο!
Προστατέψτε όσες έχουν απομείνει. Είναι στοιχείο μοναδικό της ταυτότητας του τόπου.
Γ.Σ.
Ανάδειξη παλιού οικισμού
Συνεχίζεται το καθάρισμα των ερειπίων στο παλιό χωριό πάνω από τη “Μεγάλη Ρούγα”. Ο Πρόεδρος της Κοινότητος κάνει ενέργειες ώστε να ξεκαθαριστεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς με το κράτος σε όφελος των αρχικών ιδιοκτητών με άρση της απαλλοτρίωσης.
Έτσι θα ξεκινήσει η ανοικοδόμηση του παλιού παραδοσιακού οικισμού. Ένας περίπατος στους δρόμους που ήδη έ-χουν ανοίξει είναι μία εμπειρία γνώσης και συγκίνησης. Στη φωτογραφία η είσοδος του παλιού κάστρου.
Γ.Σ.
Έτσι θα ξεκινήσει η ανοικοδόμηση του παλιού παραδοσιακού οικισμού. Ένας περίπατος στους δρόμους που ήδη έ-χουν ανοίξει είναι μία εμπειρία γνώσης και συγκίνησης. Στη φωτογραφία η είσοδος του παλιού κάστρου.
Γ.Σ.
O ξενώνας του Αη-Στράτη
Ανηφόρισα το φρεσκοασβεστωμένο καλντερίμι - απομεινάρι του παλιού χωριού - και συνάντησα την κυρία Τζούλια Μπαλάσκα στον παραδοσιακό ξενώνα της. Ανάμεσα σε κεφάτες παρέες Ιταλών και Ελλήνων τη ρώτησα για τον ξενώνα και τις προοπτικές του τουρισμού στο νησί.
“Το κτίριο όπου στεγάζεται ο ξενώνας εί-ναι ένα μεγάλο παλιό αρχοντικό χτισμένο από τα τέλη του περασμένου αιώνα. Το 1976 ο τότε Πρόεδρος της Κοινότητας Γαλανάκης Δημήτρης και ιδιοκτήτης του ακινήτου που ήταν η κατοικία του, φιλοξενούσε συχνά κόσμο σαν πρόεδρος για τις ανάγκες της κοινότητας επειδή δεν υπήρχε άλλο ξενοδοχείο ή ξενώνας. Αποφάσισε λοιπόν να επιχειρήσει τη δημιουργία της πρώτης οργανωμένης τουριστικής μονάδας στην κατοικία του.
Το 1984 ανέλαβα τη διεύθυνση και το 1991 γίνεται η επέκταση με αρκετά δωμάτια. Σήμερα έχει 15 δωμάτια με δυναμικό 45 - 50 κλίνες. Να σημειωθεί ότι ο Αη-Στράτης συνολικά διαθέτει 120 κλίνες από όλα τα ενοικιαζόμενα δωμάτια.
Διαπιστώνω καθημερινά ότι οι ξένοι τουρίστες που επιλέγουν τον ΄Αγιο Ευστράτιο για τις διακοπές τους, εκτός δηλαδή από τους ντόπιους της διασποράς, έχουν ένα υψηλό μορφωτικό επίπεδο και είναι οικονομικά άνετοι. Έρχονται γνωρίζοντας την ιστορία του νησιού. Το επιλέγουν για την ησυχία του. Δεν επιλέγουν την πολυτέλεια αλλά την ποιότητα της παραδοσιακής φιλοξενίας. Ενδιαφέρονται για τον αγροτοτουρισμό, για να βιώνουν τον αληθινό Αη-Στράτη, να πάνε στα μαντριά για να δουν πως αρμέγουν, να επισκέπτονται τους μπαξέδες για να ποτίσουν με το γιερδέλι, τα καΐκια για να δουν πως ξεψαρίζουν.
Εδώ στον ξενώνα εκτιμούν το ζεστό και φιλικό οικογενειακό περιβάλλον, γίνονται όλοι μια παρέα. Έχω πελάτες που έρχονται και ξανάρχονται και τον συστήνουν στους γνωστούς τους.
Πρόβλημα για τον τουρισμό εδώ είναι η μικρή σεζόν που κρατά ένα μήνα περίπου. Θα μπορούσαμε να έχουμε κόσμο από το Πάσχα εάν υπήρχε σωστό λιμάνι και τακτικές συγκοινωνίες. Ο τουρίστας θέλει να έρθει σε επαφή με τους ντόπιους, ζητά λογικές τιμές και καθαριότητα. Οι ντόπιοι πρέπει να είναι πάντα φιλόξενοι και ιδιαίτερα ευγενικοί. Πρέπει να καταλάβουνε ότι όλοι οι κάτοικοι του νησιού πλέον έχουν άμεση ή έμμεση σχέση με τον τουρισμό που είναι βασικός άξονας ανάπτυξης του τόπου. Οι βοσκοί π.χ. πρέπει να μαζεύουν τα ζώα τους από τις παραλίες τον Μάϊο και να τα αφήνουν ελεύθερα πάλι τον Σεπτέμβριο. Οι επαγγελματικές δραστηριότητες αλληλοεπηρεάζονται.
Να πάρουμε παράδειγμα τα άλλα νησιά. Τον τόπο μας να τον αγαπάμε, όχι να κοιτάμε μόνο πως θα τον εκμεταλλευτούμε καλύτερα.
Το ότι ο Αη-Στράτης άργησε πολύ να αναπτύξει τον τουρισμό αυτό λειτουργεί σήμερα υπέρ του γιατί διατήρησε μια αυθεντική ατμόσφαιρα άλλης εποχής”.
Του Γ. Σιγάλα
“Το κτίριο όπου στεγάζεται ο ξενώνας εί-ναι ένα μεγάλο παλιό αρχοντικό χτισμένο από τα τέλη του περασμένου αιώνα. Το 1976 ο τότε Πρόεδρος της Κοινότητας Γαλανάκης Δημήτρης και ιδιοκτήτης του ακινήτου που ήταν η κατοικία του, φιλοξενούσε συχνά κόσμο σαν πρόεδρος για τις ανάγκες της κοινότητας επειδή δεν υπήρχε άλλο ξενοδοχείο ή ξενώνας. Αποφάσισε λοιπόν να επιχειρήσει τη δημιουργία της πρώτης οργανωμένης τουριστικής μονάδας στην κατοικία του.
Το 1984 ανέλαβα τη διεύθυνση και το 1991 γίνεται η επέκταση με αρκετά δωμάτια. Σήμερα έχει 15 δωμάτια με δυναμικό 45 - 50 κλίνες. Να σημειωθεί ότι ο Αη-Στράτης συνολικά διαθέτει 120 κλίνες από όλα τα ενοικιαζόμενα δωμάτια.
Διαπιστώνω καθημερινά ότι οι ξένοι τουρίστες που επιλέγουν τον ΄Αγιο Ευστράτιο για τις διακοπές τους, εκτός δηλαδή από τους ντόπιους της διασποράς, έχουν ένα υψηλό μορφωτικό επίπεδο και είναι οικονομικά άνετοι. Έρχονται γνωρίζοντας την ιστορία του νησιού. Το επιλέγουν για την ησυχία του. Δεν επιλέγουν την πολυτέλεια αλλά την ποιότητα της παραδοσιακής φιλοξενίας. Ενδιαφέρονται για τον αγροτοτουρισμό, για να βιώνουν τον αληθινό Αη-Στράτη, να πάνε στα μαντριά για να δουν πως αρμέγουν, να επισκέπτονται τους μπαξέδες για να ποτίσουν με το γιερδέλι, τα καΐκια για να δουν πως ξεψαρίζουν.
Εδώ στον ξενώνα εκτιμούν το ζεστό και φιλικό οικογενειακό περιβάλλον, γίνονται όλοι μια παρέα. Έχω πελάτες που έρχονται και ξανάρχονται και τον συστήνουν στους γνωστούς τους.
Πρόβλημα για τον τουρισμό εδώ είναι η μικρή σεζόν που κρατά ένα μήνα περίπου. Θα μπορούσαμε να έχουμε κόσμο από το Πάσχα εάν υπήρχε σωστό λιμάνι και τακτικές συγκοινωνίες. Ο τουρίστας θέλει να έρθει σε επαφή με τους ντόπιους, ζητά λογικές τιμές και καθαριότητα. Οι ντόπιοι πρέπει να είναι πάντα φιλόξενοι και ιδιαίτερα ευγενικοί. Πρέπει να καταλάβουνε ότι όλοι οι κάτοικοι του νησιού πλέον έχουν άμεση ή έμμεση σχέση με τον τουρισμό που είναι βασικός άξονας ανάπτυξης του τόπου. Οι βοσκοί π.χ. πρέπει να μαζεύουν τα ζώα τους από τις παραλίες τον Μάϊο και να τα αφήνουν ελεύθερα πάλι τον Σεπτέμβριο. Οι επαγγελματικές δραστηριότητες αλληλοεπηρεάζονται.
Να πάρουμε παράδειγμα τα άλλα νησιά. Τον τόπο μας να τον αγαπάμε, όχι να κοιτάμε μόνο πως θα τον εκμεταλλευτούμε καλύτερα.
Το ότι ο Αη-Στράτης άργησε πολύ να αναπτύξει τον τουρισμό αυτό λειτουργεί σήμερα υπέρ του γιατί διατήρησε μια αυθεντική ατμόσφαιρα άλλης εποχής”.
Του Γ. Σιγάλα
Subscribe to:
Posts (Atom)